Tkanka łączna stanowi 60-90% masy każdego organu oraz zabezpiecza odżywianie i oczyszczanie komórek tkanki łącznej i innych komórek (nerwowych, mięśniowych, epitelialnych). System tkanki łącznej, jak i włókien kolagenowych posiada parę krytycznych okresów funkcjonowania i rozwoju; ostatnie miesiące płodu przed porodem : pierwsze dwa lata; 8-10 lat; okres dojrzewania płciowego; dojrzałość (okres przed menopauzą, klimakterium); starość (po 70 latach).
Konstrukcja i związki narządów wewnętrznych staną się patologicznie ruchliwe (opuszczenie organów, przepukliny itd.). Tkanka tłuszczowa traci zatrzymujące mocne charakterystyki i wypełnia się tłuszczem (otyłość). Osłabia się kostno-chrzęstny i aponeurotyczny aparat ( płaskostopie, skrzywienie palców i kręgosłupa, zwichnięcia). To odbija się na pracy wszystkich organów i tkanek oraz jest przyczyną i mechanizmem rozwoju wielu chorób: wrzodowej, wrzodowych zapaleń jelita grubego (obniżenie odporności i napięcia, zatwardzenia, dewertykuły itd.), torbiele jajników (zbita powłoka i naruszenie obiegu krwi i limfy), moczo- i żółciowe schorzenia (opuszczenie nerek i woreczka żółciowego, zastoje) rozszerzenie zastawek (rozszerzenie naczyń w mózgu, kończynach, sercu, ściankach naczyń), krótkowzroczność, rozszerzenie oskrzeli itd.Zaburzenia tkanki łącznej wyraża się różnymi rodzajami zaburzeń pracy i innych nie tylko komórek tkanki łącznej (dystrofię). Białkowa dystrofia związana jest z wypaczeniem różnych białek tkanki łącznej (kolagenu- angiopatia kongofilna; mukopolisacharydów – alergeny itd.).
Inne białko tkanki łącznej formując się nieprawidłowo (glikoproteidy), powoduje dystrofię śluzową tkanki łącznej. Zatrzymanie i naruszenie transportu tłuszczu powoduje tłuszczową dystrofię tkanki łącznej (otyłość, lipodazy). Zmiany sklerotyczne tkanki łącznej prowadzą do marskości organów. Nieadekwatna regeneracja mikrocyrkularnego koryta naczyniowego, formującego bocznie naczyniowy krwioobieg z okradaniem elementów paranchmatycznych, powoduje formowanie się procesu marskości przy niewydolności tkanki łącznej.
