Włos – nitkowaty twór, pochodzenia naskórkowego, na powierzchni skóry, występujący u ssaków. Już od dawna włosy u człowieka straciły swoją pierwotną funkcję jako regulator temperatury, zachowując jedynie w minimalnym stopniu czynność osłaniającą przed szkodliwymi wpływami mechanicznymi i fizycznymi a ponadto spełniają rolę seksualną.

Poza wymienionymi funkcjami włosy posiadają ogromne znaczenie dla innych dziedzin medycyny np. fizjologii, medycyny sadowej, medycyny ogólnej a także dla innych dziedzin nauki jak np. dla archeologii. Uważa się, że żaden inny twór dodatkowy (przydatek skóry) nie jest tak wrażliwym wskaźnikiem ogólnego stanu zdrowia, odżywiania, zatrucia itp. jak włos. Żadna inna tkanka ludzkiego organizmu nie może dostarczyć również tak wielu informacji w stosunkowo łatwy i dostępny sposób.

Włosy znajdują się na całej skórze, z wyjątkiem wewnętrznej strony dłoni, podeszw i powierzchni zgięć stawów. Włosy wyrastają z zagłębień skóry tworzących kanał, zwany mieszkiem. Do tego kanału uchodzą przewody gruczołów łojowych. Włosy u człowieka utraciły rolę ochronną przed utratą ciepła, pozostawiając jedynie funkcję w doborze płciowym. Zachowały się głównie na głowie, w okolicach pachowych, na rękach i nogach oraz miejscach intymnych.

Najmniejsze, słabo widoczne włosy (tzw. meszek) występują prawie na całej powierzchni skóry. Brwi występują tylko u człowieka.
 

Cykl rozwoju włosa

• Anagen – trwa kilka lat, w tym czasie następuje wzrost nowego włosa.
• Katagen – okres trwający od 2 do 3 tygodni, w czasie którego włos obumiera.
• Telogen – trwa kilka miesięcy, podczas niego martwy włos zostaje wypchnięty przez noworosnący, zrogowaciała opuszka wznosząc się w kierunku powierzchni naskórka pozostawia za sobą w mieszku włosowym pasmo komórek, które łączy ją z zanikającą brodawką.